Fakhri Talebi | Contemporary Persian Poet

گلچینی از سروده‌ها

Featured Poems

برای خواندن مجموعهٔ کامل اشعار این کتاب، لطفاً درخواست خود را از طریق فرم تماس ارسال نمایید

To read the remaining poems in this book, please submit your request via the contact form.

من درخت تاکم

گاهی دگرگونی با گشودن دری آغاز می‌شود
دری که سال‌ها بسته مانده است، پشت آن اندوه، اضطراب، رنج، غرور و همه‌ی آنچه دیگر جایی در خانه‌ی دل ندارد، جمع شده‌اند

در سومین دفتر شعرش، من درخت تاکم، فخری طالبی چنین دری را می‌گشاید

او با نگاهی صادقانه به درون خود می‌نگرد؛ به فاصله‌ای که گاه میان ذهن و زبان می‌افتد، به اندیشه‌هایی که بی‌وقفه در جان می‌چرخند، به غروری که آرام و بی‌صدا در دل خانه می‌کند، و به آن بخش‌هایی از وجود که هنوز راهِ صلح با خویشتن را نیافته‌اند

اما این دفتر، روایتِ ماندن در تاریکی نیست
هر بار که دری بسته می‌شود، دری دیگر به سوی آرامش گشوده می‌شود
اندیشه‌های تیره چون پرندگانی از شاخه‌های دل به پرواز درمی‌آیند، آبِ دل آرام می‌گیرد، و شاعر می‌آموزد که با آنچه می‌آید، با سپاس و آرامش روبه‌رو شود

در میان این سفر درونی، تصویر درخت تاک همچون نشانه‌ای از صبر و دگرگونی ایستاده است
انگور در آغاز ترش است، اما زمان، نور و شکیبایی، شیرینی را در آن بیدار می‌کنند
شاید انسان نیز چنین باشد؛ آنچه امروز در ما تلخ، ناآرام یا ناپخته است، اگر با صداقت و صبر به آن بنگریم، می‌تواند روزی به شیرینی بدل شود

و در جایی دیگر، شاعر خود را به گل مرداب نزدیک می‌کند؛ گلی که از میان تیرگی سر برمی‌آورد و راه خود را به سوی نور پیدا می‌کند

این دفتر، در میان همه‌ی پرسش‌ها و کشمکش‌هایش، دعوتی‌ست به همین کوشش آرام: اینکه در گذر کوتاه زندگی، اندکی آگاه‌تر، راست‌گوتر، مهربان‌تر و فروتن‌تر شویم

شاید راز این دفتر در همین تصویر ساده نهفته باشد
ما همه، به گونه‌ای، درخت تاکیم
زمانی ترش، زمانی گرفتار خار و گل‌ولای، و گاه سرشار از میوه

اما هنوز می‌توانیم انتخاب کنیم
که آنچه در ما نارس است، آرام‌آرام برسد
و آنچه در دل داریم، پیش از آنکه بادِ زمان با خود ببرد—اندکی شیرین‌تر شود

I Am a Grapevine

Sometimes transformation begins with the opening of a door.

A door that has remained closed for years, behind which grief, anxiety, sorrow, pride, and all that no longer belongs in the house of the heart have quietly gathered.

In her third collection, I Am a Grapevine, Fakhri Talebi opens such a door.

She turns an honest gaze inward—toward the distance that can sometimes arise between the mind and the tongue, toward thoughts that circle endlessly within, toward the pride that quietly makes its home in the heart, and toward those parts of ourselves that have not yet learned how to live in peace with who we are.

But this collection is not a story of remaining in darkness.

Each time one door closes, another opens toward stillness. Dark thoughts take flight like birds from the branches of the heart, the waters within grow calm, and the poet learns to meet whatever comes with gratitude and peace.

At the heart of this inward journey stands the image of the grapevine—a quiet symbol of patience and transformation.

A grape may begin sour, but time, light, and patience awaken its sweetness. Perhaps we are not so different. What is bitter, restless, or unripe within us today, if met with honesty and patience, may one day ripen into something sweet.

Elsewhere, the poet finds kinship with the flower that rises from the marsh—a flower that emerges from murky waters and finds its way toward the light. Beneath all its questions and inner struggles, this collection is an invitation to such a quiet striving: to become, in the brief passage of life, a little more aware, more truthful, more compassionate, and more humble.

Perhaps the secret of this collection lies within this simple image.

We are all, in one way or another, grapevines.

Sometimes sour, sometimes caught among thorns and mud, and sometimes heavy with fruit.

But we may still choose.

To let what is unripe within us slowly ripen.

And to allow what we carry in our hearts, before the winds of time carry us away, to become—a little sweeter.

مجموعه های دیگر

↑Back to Top